برای کودکان 4 تا 6 سال

 

بازیگوشی کردن کودک نوعی جلب توجه والدین و تقاضای محبت بیشتر است.

زمانی که به کودک اجازه می دهیم مهارت های جدیدی را بیاموزد و به شیوه زندگی تازه ای قدم بگذارد، با مشکلات تازه ای نیز رو به رو خواهیم شد زیرا کسب مهارت های جدید با دشواری های مخصوص به خود همراه است. در این گروه سنی، کودکان نمی توانند سرعت عمل داشته باشند. زمان بندی و تنظیم یک برنامه روزانه فشرده برای آنان مفهومی نخواهد داشت. بازیگوشی کودکان راهی غیر مستقیم است برای جلب توجه والدین، یاری خواستن از آنان و تقاضای محبت بیشتر. اگر فرزند شما تقاضای کمک می کند ، بهتر است به جای این که او را وادار کنید که کارش را انجام دهد به او کمک کنید ؛ اما مراقب باشید! آیا او به کمک شما نیاز دارد؟ به طور مثال اگر فرزند چهار تا شش ساله شما برای بستن بند کفش خود از شما کمک می خواهد به او کمک کنید ؛ اما اگر روی صندلی نشسته و از شما می خواهد که کفش او را برایش ببرید تا بپوشد ، تسلیم نشوید، حتی اگر وضعیت را بدتر کند. زیرا در مدت کوتاهی او به کودکی تنبل و وابسته به شما تبدیل خواهد شد.

 

مهمترین نکته ای که والدین باید به آن توجه کنند این است که انجام کارهای روزانه و مسئولیت های جزئی، بخش اصلی زندگی یک کودک چهار تا شش ساله را تشکیل نمی دهند بلکه بازی کردن، جالب توجه ترین بخش زندگی او به شمار می رود. او از بازی کردن با کودکان دیگر، و با کسانی که به چیزهایی نیاز دارند که او نیاز دارد، و چیزهایی را دوست می دارند که او دوست دارد لذت می برد. بازی کردن با کودکان دیگر در این سن بسیار با اهمیت است.

 

 

 

گفتار پایانی

اغلب والدین امروزی، احساسات خود را مانند اضطراب داشتن، نگران بودن، عجله داشتن و ... در رفتار با کودکان خود منعکس می سازند. بیشتر والدین توقع دارند که فرزندانشان پیش از آنکه آمادگی کافی را کسب نمایند فرد مسئولی باشند. از فرزندانشان می خواهند که خوش اخلاق و مؤدب باشند، با بچه های دیگر مشغول بازی شوند، همکاری داشته باشند، مفید باشند، سریع راه بروند، سریع صحبت کنند و ... و بالاخره به سرعت رشد کنند و بزرگ شوند. در حالی که کسب همه مهارت های فوق نیاز به فرصت کافی دارند. دانشمندان معتقدند که بزرگ شدن فرآیندی آرام تر و پربارتر از آن چیزی است که واقعاً هست. بهتر است که فشارها را از روی فرزندانمان برداریم و به آنها فرصت کافی بدهیم تا بتوانند به آرامی و با کاردانی در مراحل رشد خود قدم بردارند.

 

همیشه به خاطر داشته باشیدکه کودک به خودی خود از احساسات همسن و سال های خود اطلاعی ندارد، نیاز به همکاری و همدردی و کمک به آنان را درک نمی کند ؛ او باید این نوع مهارت ها را از بزرگترها بیاموزد. مهارت هایی که به او کمک می کند تا به یک موجود اجتماعی تبدیل شود. در این بخش هم تشویق و تحسین کودک راه مناسبی برای آموزش مهارت هاست. کودک نیاز به راهنمایی های شما و تمرین بیشتر دارد. همکاری کردن با دیگران، رعایت نوبت در بازی ها و رفتار عادلانه داشتن و حفظ آرامش ، مهارت هایی هستند که باید یاد گرفت و تنها یک اشاره کوچک شما کافیست ؛ ولی باید صبر کنید و تمرین داشته باشید تا به نتایج مطلوب برسید. تا سن پنج سالگی، کودکان می توانند مهارت های پایه را برای بازی های کودکانه یاد بگیرند، به ویژه آنان که از سال های قبل با بچه های هم سن و سال خود بازی می کردند . در هر صورت همه ی آموزش ها نیاز به فرصت کافی دارند.

 

پسرک چهار ساله و پنج ماهه و پنج روزه من دوستت دارمقلب

پی نوشت : تولد علیرضای عزیزم مبارک باشه قلب برایت بهترینها را آرزومندمهورا

 

/ 111 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مامان مائده

[بغل][بغل][ماچ]این مخصوص ارشیا جونه خیلی[ماچ]دوست داره[بغل][بغل]

مرجان (مامان بردیا)

اینطور که از این مقاله برداشت میشه باید حداقل یکسال دیگه صبر کنم تا بردیا یاد بگیره با بچه های دیگه بازی و همکاری کنه [قلب]

مامان اکرم

سلام خیلی ممنون از متنت. خیلی مفید بود. پسرکت رو ببوس[ماچ]

ارغوان

اخ جوننننننننن[هورا]بالاخره فهمیدید[هورا][تایید][خنده][ماچ]

ناصر

سلام ماشالله خیلی نازه بچتون از طرف من ببوسینش از مطلبتون هم استفاده کردم مرسی

کیمیا

سلام چه پسر گلی خدا براتون نگهداره.خیلی خوشگله مامانش براش اسنفند دود کن و از طرف من این گلو ببوسش.[گل]

mr.mahdibazzazian@yahoo.com

سلام تبریک میگم وبلاگ قشنگی دارین من هم برای دخترم ( پارمیس جون ) یه وبلاگ درست کردم ( پارمیس عسلی ) تا همه از دیدنش لذت ببرند مخصوصا خودش وقتیکه بزرگتر شد از دیدن نظراتتون خوشحال میشیم http://parmisasali.blogfa.com

وحید

پسرک 3سال و6ماه 20روزه خشکل من خیلی وابسته به مادر وبهونه گیر هس

وحید

اسم پسر ما امیر ارسلان هس

علي

علي عزيزم اي زيباترين آرزوهاي بابا و مامان از صميم قلب دوستت داريم